СЭрЦы ў КлЕтЦы

ЧАКАЕМ

2008-05-09T21:07:25Z

ХУТКА Я вам прапаную мой супер-пупер-мега праект

Нешта такога

БУНТ - БАБРУЙСК

2008-05-09T20:53:28Z

63 гады назад нашыя дзяды перамаглі ворага, які спрабаваў захапіць Беларусь. Яны самаахвярна змагаліся за волю Бацькаўшчыны і будучыню сваіх дзяцей. Яны верылі ў перамогу і перамаглі.
Ветэранаў павіншавалі на роднай мове.
У Бабруйску актывісты “Бунт” падарылі ветэранам кветкі і паштоўкі(ВІНШАВАНКІ). Віншавалі ветэранаў на роднай мове. Дзядулі і бабулі падтрымлівалі беларускамоўную моладзь,ціснулі руку,выказвалі падзяку. Акцыя прайшла на плошчы Перамогі.

ПЕРАМОГА менавіта НАД ФАШЫЗМАМ!

2008-05-09T14:52:55Z

Moladz.org шчыра віншуе вас усіх з шэсцьдзесят трэцяй гадавінай Перамогі
Галоўная

Паважаныя сябры, сайт Moladz.org шчыра віншуе вас усіх з шэсцьдзесят трэцяй гадавінай Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне!

У далёкім траўні сорак пятага скончылася самая жудасная і крывавая вайна за ўсю гісторыю чалавецтва. Мільёны людзей загінулі, тысячы гарадоў і вёсак былі разбураныя ці спаленыя. У той час цяперашнія ветэраны, а тады маладыя салдаты падаравалі свабоду ўсяму чалавецтву. Свабода ад той катавальні, якую падрыхтавалі для нас фашысты. Свабода, якой мы карыстаемся і дагэтуль. Свабода жыць, бачыць блакітнае неба і дыхаць вольным паветрам.

Няшмат герояў той вайны жыве зараз разам з намі. Сёння іх дзень, мы ўсе павінны як ніколі быць удзячныя ім за тое, што маем зараз мірнае неба над нашай краінай. Але не варта забываць, што многія іншыя не дажылі да гэтых дзён. Яны засталіся ляжаць вечна маладымі на палях баёў той вайны. Ускласці кветкі да іх могілак і помнікаў – гэта найменшае, чым мы можам быць ім удзячныя.
Moladz.org заклікае ўсіх цаніць тыя каштоўнасці, за якія змагаліся і аддавалі жыццё нашыя продкі: дзяды, прадзяды. Перш за ўсё гэта свабода. Вельмі важна не згубіць яе. Трэба пільна сачыць за тымі, хто гэтую свабоду хоча адабраць і не дазволіць гэтага.
Жадаем нашым ветэранам доўгіх год жыцця, а ўсім астатнім не забывацца на гэтую вайну, каб не дазволіць ёй паўтарыцца ў будучыні.

111290 @ 2008-05-08T23:07:00

2008-05-08T20:07:41Z

http://belgazeta.by/20080505.18/320255681/
БУНТ І АНАРХІЯ
Анарх увесь час рабіў спасылкі на асобу.(на Таню).а ГЭТА ВЕЛЬМІ ЛЁГКА-СПАСЫЛАЦЦА НА ЧАЛАВЕКА,ЯКОГА ЗАЎСЁДЫ СТАВЯЦЬ “крайнім” у размовах пра БУНТ.
Змагарка (Татьяна Еловая. - Ред.) испытывает некую личную неприязнь к анархистам, открыто об этом говорит. Есть мнение, что она раньше тусовалась с неофашистами, которые к анархизму никакой приязни не испытывают. Она ярая националистка, а анархисты - против государства. Вероятно, для нее патриотизм выражается не в любви к своей земле, а в любви к госинститутам.
Анрах заклікае ўсіх да гвалту,да боек.
Пра опаў : выходов на проезжую часть они страшно боятся
Обвинение в клоунаде нелепо. «Чарнобыльскiя шляхi» 90-х, когда оппозиция еще что-то из себя представляла, нельзя было назвать траурными маршами. Вспомните 1996г. с драками, милицией, перевернутыми машинами!
Анарх сьцявярджае і ўпэўнена дае зразумець,што АНАРХія не пераможа.Так навошта тады змагацца анархам ???
Останутся только те, которые все равно будут против власти: анархисты, НБП и профашистские организации.

Таня ж выказвае слушныя рэчы,не пераходзіць на асобу,не заклікае да гвалту,як і кожны актывіст БУНТа.

111290 @ 2008-05-07T15:57:00

2008-05-07T12:59:51Z

Lumen – Хватит Хопіць (пераклад Алеся Сьнега)

У АДНЫМ заплечніку “снікерс” і “марс”.
“Падручнік актывіста” на падрапанай R-кі. (ЭР-кі)
Але самае галоўнае іскры ў вачах.
І гэта сьвятло наўрад ці хутка памеркне.

Агонь жадання лепшага міра.
Агонія ўлады так задзяўбала
Дзвесце ўлётак,язык як рапіра.
І цёмнай ноччу ён крочыць на справу.

Як шпалерамі клеіць сьцены дамоў.
Ён бо’мбіць паверх цёмна-шэрай рэклямы.
У цішыню з навушнікаў рвецца гітара.
У галаве гучаць словы мамы.

"Так многа падстаў злавацца,
Так многа падстаў біцца,
Хопіць гуляць ЧЭ Гевару
ЧАС аступеніцца”

Раніцай стомлены ідзе на вучобу
Тры разы за ноч бегаў ад “патрулей”
Усё ўлёткі садралі работнікі ЖЭКа
Можа ЧАС станавіцца разумней.

Але гледзячы на загалоўкі газет.
На пафігізм былых сяброў.
Разумееш што на хер такую “умнасьць”
Гэта страх абыякавых людзей.

"Так многа падстаў злавацца,
Так многа падстаў біцца,
Хопіць гуляць ЧЭ Гевару
Час ім станавіцца”

Я толькі зьмяніў выраз “Падручнік актывіста” і цёмна-шэрай .
Бомбіць – націск на “о” гэта слэнгавы варыянт !

111290 @ 2008-05-03T08:03:00

2008-05-03T05:07:13Z

У нас прайшоў канцэрт на плошчы Леніна (1 траўня)- ПРОСТА МТС ! Запрашалі на канцэрт праз смс (МТС)
А хто на вэлкам – няхай сядзяць дома! )) Я на вэлкам ))
Выступалі “ХУТкі смоўж”Магілёў . Такі тупаэнэргічны СКА з элементамі народнага фолька .Затым сьпявалі BEZ bileta – вось яны далі. Меладычна,але эмацыянальна. Энэргію выкідывалі ўсё музыкі. “а ЦЯПЕР песьня пра беларусаў” – “Мая краіна Беларусь” – простамегакрутаіфайна )).
А “Лепріконсы” – падстрелы са сталіцы.
Дастаў гэты МТС.
А СПОНСАР ПАСТА- Эм Тэ Эс – МТС – У ЛЕСЕ НЕ ЛОВІЦЬ! ))))))))))))))

НА фота “без квітка”

над Бабруйскам бел-чырвона-белы сьцяг

2008-05-02T12:34:15Z

Знайшоў фота бабруйскага гарвыканкама
Фота зроблема да 1994 года! бачыце сьцяг-бел-чырвона-белы

1 траўня: затрымалі за сьцягі Эўразьвязу

2008-05-01T11:23:19Z

Міліцыянты затрымалі моладзевых актывістаў і старшыню аргкамітэту ў справе стварэньня Сацыял-дэмакратычнай партыі “Народная грамада” Міколу Статкевіча.

13.35 Затрыманы Мікола Статкевіч паведаміў, што ў пастарунку міліцыі Першамайскага раёну знаходзіцца 24 чалавека.

13.30 Нецьвярозых удзельнікаў афіцыйнага сьвята 1 траўня, якое праходзіць ля будынку нацыянальнай бібліятэкі, супрацоўнікі міліцыі адводзяць у выцьвярэзьнік.

13.20 Спецназаўцы міліцыі затрымалі і адвезьлі ў Першамайскі РАУС прэсавую сакратарку “Маладога фронту” Тацяну Шапуцьку і яе сяброў Юлію Міхайлаву.

12.40 Аднаго зь лідэраў незарэгістраванай арганізацыі “Малады фронт” Зьмітра Дашкевіча, актывіста руху “Джынс за свабоду” Яўгена Афнагеля і М.Статкевіча затрымалі ў той момант, калі яны ўзьнялі сьцягі Эўразьвязу на афіцыйным мерапрыемстве, якое прысьвечанае сьвяткаваньню 1 траўня. Сьвяткаваньне праходзіць ня будынку Нацыянальнай бібліятэкі.

Пазьней спэцназ міліцыі таксама затрымаў актывістаў “Маладога фронту” Зьмітра Хведарука, Артура Фінькевіча, Алену Макарэвіч, Паўла Юхневіча, Івана Шылу, Аляксей Янушэўскага, Максіма Сергійца, Максіма Дашука, Дзяніса Барадзіна.

М.Сергійцу разьбілі галаву. Калі міліцыянты вялі ў аўтазак А.Фінькевіча, яны перадалі па рацыі, што затрымалі “каштоўнага элемэнта”.

Радыё Свабода

ШАНОЎНЫЯ СЯБРЫ

2008-05-01T11:21:33Z

Шаноўныя сябры,я прапаную вам новую рубруку майго ЖЧ – “чытанні НЕабыякавым”
Буду выкладываць творчы майго дзеда,свае вершы,і выразы,вершы розных маладых ЖЧ-паэтаў.
Мы з дзедам рыхтуем для вас добры матэрыял-сапраўдныя гісторыі,прыгоды,творы пра вайну,пра Бабруйск,вёску Вірычаў,бабруйскую крэпасьць. Вы не застанецеся абыякавымі ад такіх гісторый.
http://111290.livejournal.com/84530.html ДЗЕД КУдлік
http://111290.livejournal.com/83585.html Аблава на дзяцей

твор майго дзеда

2008-04-30T16:15:24Z

Гісторыя ДЗЕДА Куліка.
Мне пашанцавала ведаць свайго дзеда Васіля Фёдаравіча Шумілава,пражыўшага 92 гады. Нарадзіўся ён у 1874 годзе ў вёсцы Вірычаў,ды ўсё жыцьцё там і пражыў.У бацькі дзеда-Фёдара-жонку звалі Хвядора.Фёдар быў вясёлы,з гумарам.Іграў на скрыпцы і не толькі на гулянках,а як выпадзе вольная хвіліна,і дома. Сам прыдумаў частушкі і падыгрываючы сабе,спяваў :
А я Фёдар,ты Хвядора,
А мне лапаць,табе абора,
А мне лапаць-панасіцца.
Табе абора задавіцца.
А яшчэ любіў Фёдар на вяселлях гаварыць : “Вось як трахну сваімі худламі…” А быў ё кучаравы,кудлаты. У вёсках усім давалі мянушкі,і таму прадзеда сталі зваць Кудлік. І пайшло : дзед Кудлік,Пятро Кублік,Ліда Пятра Кудлікава… Калі хто называў імя ці прозвішча ,разабрацца,аб кім ідзе гаворка,было больш складана,чым па мянушчы.
У школу дзед Васіль хадзіў дзве з паловай зімы. Па тым часе гэта было шмат. Тагачасныя сяляне былі цвёрда перакананы ,што ад вучобы дзіцяці хлеба ў хаце не прыбавіцца. Вось чаму большасць дзяцей наогул не хадзіла ў школу і не ўмела ні чытаць,ні пісаць. І калі да некага з вяскоўцаў прыходзіала пісьмо ад салдата ,то дзеда клікалі не толькі чытаць,а і пісаць адказ.
У дзеда было шасцёра дзяцей: тры сыны і тры дачкі. Сям’я выхоўвалася ў атмасферы павагі да працы і людзей. Сумленнасць,прыстойнасць,шанаванне старэйшых з малых гадоў прывілася ўсім членам сям’і. Адносіны да рэлігіі былі вольныя. У куце хаты віселі абразы,перад якімі дзед з бабуляй хрысціліся. Але маліліся яны не кожны дзень. Ды і дзяцей не прымушалі рабіць гэта.
Як і іншыя вясковыя сем’і,дзедава сям’я да калектывізацыі мела зямлі каля пяці гектараў,паўгектара луга на пойме Друці.Было ў гаспадарцы два кані,дзве каровы,свінні,авечкі,хатняя птушка. Меў дзед гумно з ёўняй,хлеў,пуню,лазню.
Сярод вірычаўцаў дзед карыстаўся павагай за сумленнасцьЮгаспадарлівасцьЮпрацавітасць і разважлівасць. Не выпадкова ў канцы 20-х гадоў менавіта яго паслалі вяскоўцы на сабраныя сродкі на далёкі Амур,каб падшукаць месца і зямлю для перасялення жадаючых. У вялікіх сем’ях не хапала зямлі.
Пасля вяртання з паездкі дзед зрабіў заключэнне : “Зямля на Амуры багата,да адным канём не наарэш”. Між тым,пад’ёмныя грошы выдавалі толькі на пакупку аднаго каня.А неўзабаве пачалася калектывізацыя,і мужыкі вырашылі нікуды не ехаць,бо зусім правільна заключылі ,што калгасы арганізуюць і на Амуры. Рызыкнулі паехаць толькі тры сям’і : Шэметавы,Бараны,Крэз.
Побач з дзедам жыў яго брат Міхей. У Міхея было пяцёра дзяцей.Дзякуй Богу,усе яны жывыя. А малодшы сын Грыша жыве з жонкай на тым жа месцы,дзе жыў Міхей *.
Калі пачалася арганізацыя калгаса,Міхей і Лявон Шумілаў выступілі супраць.Дзед Васіль па прычыне сталых гадоў меў мудрасць і таксама не хацеў ісці першым.Пазней ён гаварыў,што першымі ў калгас пайшлі гультаі.
Аднойчы на сядзібу зайшоў старшыня сельсавета Радчанка. Ён назваў Міхея і яго брата падкулачнікамі. Той не страмаўся і ўдарыў старшыню кулаком у твар ды тык,што той не ўстаяў на нагах. Потым быў суд. Міхея атрымаў тры гады і адбываў пакаранне на будаўніцтве канала Масква-Волга. Гэта выпадак так расчараваў дзеда,што ў калгас ён не ўстапіў. Як ў аднаасобніка,у яго забралі зямлю,кавалак луга,а ўзамен далі самы неўрадлівы ўчастак на Усходу калі Друці. У калгас забралі і аднаго каня.Праз некаторы час конь вярнуўся.Прыйшоў ён да дзеда брудны,з пабітымі нагамі.Час ішоў,але за канём ніхто не прыходзіў. Напэўна калгаснікі разумна вырашылі,што ў дзеда каню будзе лепш. У Міхея таксама забралі каня і гумно.Членам калгаса дзеда пачалі лічыць толькі пасля вайны. Як усім яму выдзелілі 50 сотак зямлі пад агарод.Дзед аказваў пасільную дапамогу калгасу:віў з пянькі вяроўкі.
У 20-х гадах пасля нараджэння ўнукаў дзедава сям’я даходзіла да 15 чалавек. Усіх іх трэба было апрануць і пракарміць. Прыходзілася працаваць ад цямна да цямна.Ужо з вечара дзед размяркоўваў абавязкі:каму ўранку карміць-паіць скаціну,каму выносіць ў ёўні ў гумно прысушаныя за ноч снапы жыта,каму гэтыя снапы малаціць цапамі.
Дзед быў апорай родзічаў у цяжкія гады вайны.А партызаны,ідучы праз вёску па заданні,абавязкова заходзілі да Кудліка. Цягнуў іх туды не толькі тытунь,якім дзед заўсёды мог пачаставаць,параіцца. Не раз ахалоджваў ён гарачыя галовы партызан,засцерагаў іх да непрадуманых дзеянняў.
Былі ў дзеда і захапленні:рабылоўства і збіранне грыбоў. Лёску для вуд ён віў з валасоў конскага хваста.
У сам застолля дзед Васіль больш адной шклянкі не піў,а вось курыў самы моцны тытунь.Сам яго садзіў,сам і гатаваў.Запалкамі не карыстаўся.У кудлікавым кісеце заўсёды былі тытунь,крэсліва,крэмень і губка.
Пры ўсёй сваёй жыццёвай мудрасці дзед Васіль быў чалавекам сціплым. За сва даўгае жыццё ён не разу не звярнуўся за дапамогай у дзяржаўныя інстанцыі.На фронце загінулі два яго сыны-Арцём і Мікалай-гонар сям’і,афіцэр. Ад прапановы пахадатайнічаць аб афармленні пенсіі на загінуўшага члена сям’і дзед катыгарычна адмовіўся.
Чытачы старэйшага пакалення,напэўна,успомняць,што такія старыя былі ў кожнай вёсцы.Менавіта на такіх мужыках,гаспадарлівых,памяркоўных,любячых і ведаючых зямлю і трымалася вёска.На іх ,а не на тых дарадчыках,якія ходзяць па паркетах,падказваюць,як сеяць,як араць. Такія “аральшчыкі” крычаць з экранаў тэлевізараў :”Даеш зямлю фермерам!Толькі яны змогуць накарміць дзяржаву і нас”. І паказваюць новага фермера:ён,яго жонка,ды адно дзіця.Нават,калі ў такога фермера будзе трактар,усё роўна я не паверу,што гэта сям’я з трох чалавек можа ўсіх пракарміць.Яна зможа забяспечыць прадуктамі,хіба толькі сябе.Дай Бог,каб лішкаў прадуктаў хапіла на пакупку трактара,будаўнічых матэрыялаў,паліва,угнаенняз і ядахімікатаў.
У майго дзеда не было трактара,але было два кани,вочем чалавек сям`і,якія ўжо ў 20-я гады маглі працаваць. І рабілі яны па сумленню,не ведалі,што такое водпуск. Таму і быў у сям’і прадуктовы дастатак:сваё мяса,малако,масла,садавіна і гародніна.Але лішкаў ледзь хапала,каб завезці іх на рынак у Рагачоў ці на кірмаш у Ціхінічы (на Міколу ён працягваўся тры дні)прадаваць іх там,ды на выручаныя грошы купіць сукна на армяк,сітцу дзяўчатам на сукенкі,якога-небудзь абутку,ды галоўку цукру.
У сямё`і маёй маці бацька памёр рана,уся гаспадарка легла на плечы жанчын.Хлеба не заўсёды хапала да новага ўраджаю.Прыходзілася пазычыць муку,або дабаўляць у хлеб вотруб`е.
Прашу чытачоў не падумаць,што я супраць фермераў.Ні ў якім разе.Калі дзе-небудзь ёсць такія сялянскія хлопцы,якія праз колькі дзесяцігоддзяў гатовы стаць такімі ж гаспадарамі,як мой дзед,я толькі за.Але я супраць чарговай хвалі па раздзелу зямлі і разгону гаспадарак.Праца на зямлі павінна быць вольнай.Хочаш,адчувае сілу-бяры зямлю і працуй.Жадаеш-разводзь пчол,а хочаш-будзь садаводам. У каго ж гэта не атрымліваецца-працуй у калектыўнай гаспадарцы-калгасе,саўгасе,каператыве.
Мне застаецца сказаць,што імёны,прыведзеныя ў гэтым нарусе,сапраўдныя.Многіх тых,аб кім я вёў гаворку,ужо няма ў жывых.Аднак жывуць іх дзеці,унукі.Няхай яны прабачаць мяне,калі даведаюцца пра сваіх продкаў нешта не зусім гераічнае.Я лічу,што гісторыя маленькай вёсачкі павінна пісацца праўдзіва.
В.Ш. Горад Бабруйск (газета “СВАБОДНАЕ СЛОВА” гРагачоў . 17.03.1993)

Яшчэ адзін твор майго дзеда!!! Чытаць раю!

Гісторыя ДЗЕДА Куліка.
Мне пашанцавала ведаць свайго дзеда Васіля Фёдаравіча Шумілава,пражыўшага 92 гады. Нарадзіўся ён у 1874 годзе ў вёсцы Вірычаў,ды ўсё жыцьцё там і пражыў.У бацькі дзеда-Фёдара-жонку звалі Хвядора.Фёдар быў вясёлы,з гумарам.Іграў на скрыпцы і не толькі на гулянках,а як выпадзе вольная хвіліна,і дома. Сам прыдумаў частушкі і падыгрываючы сабе,спяваў :
А я Фёдар,ты Хвядора,
А мне лапаць,табе абора,
А мне лапаць-панасіцца.
Табе абора задавіцца.
А яшчэ любіў Фёдар на вяселлях гаварыць : “Вось як трахну сваімі худламі…” А быў ё кучаравы,кудлаты. У вёсках усім давалі мянушкі,і таму прадзеда сталі зваць Кудлік. І пайшло : дзед Кудлік,Пятро Кублік,Ліда Пятра Кудлікава… Калі хто называў імя ці прозвішча ,разабрацца,аб кім ідзе гаворка,было больш складана,чым па мянушчы.
У школу дзед Васіль хадзіў дзве з паловай зімы. Па тым часе гэта было шмат. Тагачасныя сяляне былі цвёрда перакананы ,што ад вучобы дзіцяці хлеба ў хаце не прыбавіцца. Вось чаму большасць дзяцей наогул не хадзіла ў школу і не ўмела ні чытаць,ні пісаць. І калі да некага з вяскоўцаў прыходзіала пісьмо ад салдата ,то дзеда клікалі не толькі чытаць,а і пісаць адказ.
У дзеда было шасцёра дзяцей: тры сыны і тры дачкі. Сям’я выхоўвалася ў атмасферы павагі да працы і людзей. Сумленнасць,прыстойнасць,шанаванне старэйшых з малых гадоў прывілася ўсім членам сям’і. Адносіны да рэлігіі былі вольныя. У куце хаты віселі абразы,перад якімі дзед з бабуляй хрысціліся. Але маліліся яны не кожны дзень. Ды і дзяцей не прымушалі рабіць гэта.
Як і іншыя вясковыя сем’і,дзедава сям’я да калектывізацыі мела зямлі каля пяці гектараў,паўгектара луга на пойме Друці.Было ў гаспадарцы два кані,дзве каровы,свінні,авечкі,хатняя птушка. Меў дзед гумно з ёўняй,хлеў,пуню,лазню.
Сярод вірычаўцаў дзед карыстаўся павагай за сумленнасцьЮгаспадарлівасцьЮпрацавітасць і разважлівасць. Не выпадкова ў канцы 20-х гадоў менавіта яго паслалі вяскоўцы на сабраныя сродкі на далёкі Амур,каб падшукаць месца і зямлю для перасялення жадаючых. У вялікіх сем’ях не хапала зямлі.
Пасля вяртання з паездкі дзед зрабіў заключэнне : “Зямля на Амуры багата,да адным канём не наарэш”. Між тым,пад’ёмныя грошы выдавалі толькі на пакупку аднаго каня.А неўзабаве пачалася калектывізацыя,і мужыкі вырашылі нікуды не ехаць,бо зусім правільна заключылі ,што калгасы арганізуюць і на Амуры. Рызыкнулі паехаць толькі тры сям’і : Шэметавы,Бараны,Крэз.
Побач з дзедам жыў яго брат Міхей. У Міхея было пяцёра дзяцей.Дзякуй Богу,усе яны жывыя. А малодшы сын Грыша жыве з жонкай на тым жа месцы,дзе жыў Міхей *.
Калі пачалася арганізацыя калгаса,Міхей і Лявон Шумілаў выступілі супраць.Дзед Васіль па прычыне сталых гадоў меў мудрасць і таксама не хацеў ісці першым.Пазней ён гаварыў,што першымі ў калгас пайшлі гультаі.
Аднойчы на сядзібу зайшоў старшыня сельсавета Радчанка. Ён назваў Міхея і яго брата падкулачнікамі. Той не страмаўся і ўдарыў старшыню кулаком у твар ды тык,што той не ўстаяў на нагах. Потым быў суд. Міхея атрымаў тры гады і адбываў пакаранне на будаўніцтве канала Масква-Волга. Гэта выпадак так расчараваў дзеда,што ў калгас ён не ўстапіў. Як ў аднаасобніка,у яго забралі зямлю,кавалак луга,а ўзамен далі самы неўрадлівы ўчастак на Усходу калі Друці. У калгас забралі і аднаго каня.Праз некаторы час конь вярнуўся.Прыйшоў ён да дзеда брудны,з пабітымі нагамі.Час ішоў,але за канём ніхто не прыходзіў. Напэўна калгаснікі разумна вырашылі,што ў дзеда каню будзе лепш. У Міхея таксама забралі каня і гумно.Членам калгаса дзеда пачалі лічыць толькі пасля вайны. Як усім яму выдзелілі 50 сотак зямлі пад агарод.Дзед аказваў пасільную дапамогу калгасу:віў з пянькі вяроўкі.
У 20-х гадах пасля нараджэння ўнукаў дзедава сям’я даходзіла да 15 чалавек. Усіх іх трэба было апрануць і пракарміць. Прыходзілася працаваць ад цямна да цямна.Ужо з вечара дзед размяркоўваў абавязкі:каму ўранку карміць-паіць скаціну,каму выносіць ў ёўні ў гумно прысушаныя за ноч снапы жыта,каму гэтыя снапы малаціць цапамі.
Дзед быў апорай родзічаў у цяжкія гады вайны.А партызаны,ідучы праз вёску па заданні,абавязкова заходзілі да Кудліка. Цягнуў іх туды не толькі тытунь,якім дзед заўсёды мог пачаставаць,параіцца. Не раз ахалоджваў ён гарачыя галовы партызан,засцерагаў іх да непрадуманых дзеянняў.
Былі ў дзеда і захапленні:рабылоўства і збіранне грыбоў. Лёску для вуд ён віў з валасоў конскага хваста.
У сам застолля дзед Васіль больш адной шклянкі не піў,а вось курыў самы моцны тытунь.Сам яго садзіў,сам і гатаваў.Запалкамі не карыстаўся.У кудлікавым кісеце заўсёды былі тытунь,крэсліва,крэмень і губка.
Пры ўсёй сваёй жыццёвай мудрасці дзед Васіль быў чалавекам сціплым. За сва даўгае жыццё ён не разу не звярнуўся за дапамогай у дзяржаўныя інстанцыі.На фронце загінулі два яго сыны-Арцём і Мікалай-гонар сям’і,афіцэр. Ад прапановы пахадатайнічаць аб афармленні пенсіі на загінуўшага члена сям’і дзед катыгарычна адмовіўся.
Чытачы старэйшага пакалення,напэўна,успомняць,што такія старыя былі ў кожнай вёсцы.Менавіта на такіх мужыках,гаспадарлівых,памяркоўных,любячых і ведаючых зямлю і трымалася вёска.На іх ,а не на тых дарадчыках,якія ходзяць па паркетах,падказваюць,як сеяць,як араць. Такія “аральшчыкі” крычаць з экранаў тэлевізараў :”Даеш зямлю фермерам!Толькі яны змогуць накарміць дзяржаву і нас”. І паказваюць новага фермера:ён,яго жонка,ды адно дзіця.Нават,калі ў такога фермера будзе трактар,усё роўна я не паверу,што гэта сям’я з трох чалавек можа ўсіх пракарміць.Яна зможа забяспечыць прадуктамі,хіба толькі сябе.Дай Бог,каб лішкаў прадуктаў хапіла на пакупку трактара,будаўнічых матэрыялаў,паліва,угнаенняз і ядахімікатаў.
У майго дзеда не было трактара,але было два кани,вочем чалавек сям`і,якія ўжо ў 20-я гады маглі працаваць. І рабілі яны па сумленню,не ведалі,што такое водпуск. Таму і быў у сям’і прадуктовы дастатак:сваё мяса,малако,масла,садавіна і гародніна.Але лішкаў ледзь хапала,каб завезці іх на рынак у Рагачоў ці на кірмаш у Ціхінічы (на Міколу ён працягваўся тры дні)прадаваць іх там,ды на выручаныя грошы купіць сукна на армяк,сітцу дзяўчатам на сукенкі,якога-небудзь абутку,ды галоўку цукру.
У сямё`і маёй маці бацька памёр рана,уся гаспадарка легла на плечы жанчын.Хлеба не заўсёды хапала да новага ўраджаю.Прыходзілася пазычыць муку,або дабаўляць у хлеб вотруб`е.
Прашу чытачоў не падумаць,што я супраць фермераў.Ні ў якім разе.Калі дзе-небудзь ёсць такія сялянскія хлопцы,якія праз колькі дзесяцігоддзяў гатовы стаць такімі ж гаспадарамі,як мой дзед,я толькі за.Але я супраць чарговай хвалі па раздзелу зямлі і разгону гаспадарак.Праца на зямлі павінна быць вольнай.Хочаш,адчувае сілу-бяры зямлю і працуй.Жадаеш-разводзь пчол,а хочаш-будзь садаводам. У каго ж гэта не атрымліваецца-працуй у калектыўнай гаспадарцы-калгасе,саўгасе,каператыве.
Мне застаецца сказаць,што імёны,прыведзеныя ў гэтым нарусе,сапраўдныя.Многіх тых,аб кім я вёў гаворку,ужо няма ў жывых.Аднак жывуць іх дзеці,унукі.Няхай яны прабачаць мяне,калі даведаюцца пра сваіх продкаў нешта не зусім гераічнае.Я лічу,што гісторыя маленькай вёсачкі павінна пісацца праўдзіва.
В.Ш. Горад Бабруйск (газета “СВАБОДНАЕ СЛОВА” гРагачоў . 17.03.1993)

111290 @ 2008-04-23T18:28:00

2008-04-23T15:32:46Z

МАЁ ПЫтанне А.Кулінковічу на канферэнцыі саўбелкі
Вопрос Сьнег, 10:57:30 23.04.2008
Прывітанне Дзядзя Саша!у мяне такое пытанне! сТАЛА ВЕЛЬМІ модна музыкам Беларусі ствараць ЖЧ(livejournal)(Лявон,Руся,Янка Маўзэр) а Ці ёсць у вас у плянах зрабіць ваш ЖЧ? Як вы ставіцеся да гэтага? Калі стварылі б то што бы там пісалі?
Ответ Александр КУЛЛИНКОВИЧ, 15:48:28 23.04.2008
Я не собираюсь создавать себе ЖЧ и регистрироваться на сайте "Одноклассники.ру"... Меня и так колбасит... Хотя наверное колбасят будет более правильно)))
http://discuss.sb.by/topic/63/

ЖАХ!!! ГАНЬБА!!! НЕНАВіджу!

2008-04-22T13:02:48Z

Вынесьлі прысуд удзельнікам "працэсу 14-ці":

Андрэй Кім прысуджаны да 1,5 году калёніі агульнага рэжыму.

Уладзімеру Сяргееву і Антону Койпішу -- 3,5 млн рублёў штрафу (па 100 базавых велічыняў), астатнім сямі абвінавачаным -- Міхаілу Пашкевічу, Тацяне Цішкевіч, Міхаілу Крываву, Алесю Бондару, Арцёму Дубскаму, Алесю Стральцову, Алесю Чарнышову -- па 2 гады абмежаваньня волі без накіраваньня ў калёніі адкрытага тыпу. Усе яны застаюцца пад падпіскай аб нявыезьдзе. Яны будуць працаваць па сваім асноўным месцы працы, сплочваючы 20% ад заробку.

Прысуд быў сустрэты крыкамі "Ганьба". Калі быў зачытаны прысуд Андрэю Кіму, ягоная маці -- Тацяна Кім -- выкрыкнула: "Андрэй, я табой ганаруся!".

Тэрмін Андрэя Кіма адлічваецца ад 21 студзеня, астатніх пачне адлічвацца ад пастаноўкі на ўлік.

Што тычыць стратаў Мінтрансу і іншых транспартных арганізацый 10 студзеня, то судзьдзя сказала, што пры жаданьні гэтыя суб'екты могуць падаваць пазоў, які будзе разгледжаны асобна

Прысуд можа быць абскрджаны ў Менскім гарадзкім судзе цягам 10 дзён. Прэтэнзіі ГУМУ, Узвышша і іншых кропак гандлю аб панесеных у той дзень стратах прызнаныя неабгунтаванымі.

***

Зараз (14:53) каля 100 чалавек скандуюць "Разам!", "Свабоду!" і "Жыве Беларусь!", трымаючыся за рукі.

я казачнік

2008-04-22T12:59:57Z

Калі я быў бы казачнікам то вы былі б …
Анька – гераіня дзіцячай казкі. Прыгожая юная князёўня,або маленькая беларусачка. Войша – нейкі мудрэц з барадою,з палачкай.І стопудова жыў бы ў лесе,як ляснік.
Алесь Краўчэня быў бы маладым вандроўнікам.
Воля – такая ж як гераіня майго твора пра Дарку. (твор “Пад Сьцягам каханьня”2006)
Аня Крук – напэўна пісьменнікам,не казачнікам.
А Я?!! я буду …?! Прыдумайце кім я буду???

Пакуль толькі гэтых людзей я бачу ў сваіх казках,якіх пакуль няма!)))

Сцэнар казкі можа быць любым. А назва….. прыдумайце ка вы назву твора,дзе могуць быць такія людзі…такія героі…
Напрыклад
“Абшар”
“Сто казак паветра”
“Лясныя прыгоды княста(князёўні)”
“Сонечная ноч”
Прашу вашы варыянты… )))

111290 @ 2008-04-18T14:02:00

2008-04-18T11:03:49Z

Я напрыклад не ўмею пісаць прозу.Люблю пачытаць,але не пісаць.А дзед мой (сто гадоў яму жыцця яшчэ) пісаў гісторычныя,сапраўдныя апавяданні. Ваенная тэма,тэма Радзімы.
Прапаную вашай увазе твор майго дзеда.

Аблава на дзяцей.

Цяжкае,галоднае і жахлівае было жыццё ў эвакуацыі.Людзі пакутавалі ад недаядання,хвароб.Больш моцных фізічна немцы забіралі-каго капаць акопы,каго- на работу ў Германію. Мясціны ў Кіраўскім раёне,куды была эвакуіравана частка жыхароў Вірычыва,амаль не пацярпелі ад наступлення немцаў у 1941.
Паміж вёскай Скрыпліцай і чыгункай Бабруйск-Жлобін лясоў няма. Таму партызаны тут меней непакоілі нямецкія гарнізоны. А вёска Паўлавічы наогул выкарыстоўвалася для адпачынку і лячэння немцаў.
Для лячэння параненых немцаў ужывалася кроў дзяцей.Вось і арганізоўваліся ў вёсках Кіраўскага,Бабруйскага і іншых раёнаў аблавы на дзяцей. Асабіста я перажыў тры аблавы. Адна з іх запоўнілася найбольш.
Дзесьці ў канцы сакавіка 1944 года пачаўся адлоў дзяцей у вёсцы Камарова. Усіх жыхароў вёскі сумесна з бежанцамі сагналі разам. Іх ачапілі,для іх страху пачалі страляць.Потым пачалі адбіраць знешне здаровых дзяцей. Добра памятаю,як да мяне падыйшлі два немцы. Адзін іх без зброі,напэўна ўрач,другі-з аўтаматам на перавес. Я сядзеў пад плотам. Мяне паднялі,агледзелі і забракавалі. А забракавалі дзякуючы кемлівасці маёй маці.Перад гэтым яна падрапала мне твар і рукі,выпэцкала іх граззю,імітуючы каросту. Кароста ў той час была даволі распаўсюджанай хваробай.Людзі падоўгу не мыліся ў гарачай вадзе,ужо не кажучы пра ўжыванне мыла.Немцы баяліся гэтай хваробы, і матчына хітрасць удалася. І гэтым яна выратавала мяне ад вернай гібелі.
Атабраных дзяцей завозілі ў Чырвоны бераг,вёск Скабраўку пад Бабруйск,дзе былі медпункты. У іх бралі з дзяцей кроў. Другую частку дзяцей вязлі ў Германію.
Расказвалі,што пасля адбору крыві ў дзіцяці,яго дазвалялі забраць дадому. Але як яго было потым выхадзіць,чым адкарміць.Елі ў асноўным малочную сыровадку ды бульбу,якой таксама не хапала. Цяпер нярэдка можна пачуць разважанні,што немцы прымянялі да мірнага насельніцтва жарсткасці таму,што на іх нападалі партызаны. Маўляў,каб гэтага не было,то і акупанты былі добрымі. Гэтык могуць гаварыць людзі,якія не ведаюць сапраўднага становішча або з пэўнай палітычнай мэтай. Вядома,былі і такія выпадкіЮкалі немцы прымалі жорсткія рэпрэсіўныя меры ў адказ на дзеянні партызан. У красавіку 1944 года,напрыклад,у вёсцы Негаўля быў забіты партызанамі немец-матацыкліст. У адплату за гэта немцы падверглі вёску моцнаму артылерыйскаму абстрэлу.А там было сотні жыхароў,у асноўным жанчын і дзяцей.
У мясцовых сялян пад дамамі,хлявамі былі схованкі,падобныя на норы.Многія вяскоўцы кінуліся ў іх хавацца. Але разрывы снарадаў выклікалі пажары.Многія так і згарэлі ў тых сховішчах.
Дарэчы,кроў бралі і ў тых дзяцей,якіх везлі ў Германію.Вядома і тое,што ўзяцце крыві ў дзяцей і ўгон людзей у Азарыцкі і іншыя лагеры былі часткай плана фашыстаў па знішчэнню беларусаў.
Газета “Свабоднае Слова” 25 чэрвеня 1994

111290 @ 2008-04-17T13:34:00

2008-04-17T10:34:43Z

Час Прыйшоў!
Пра тое,што ў сэрцы Надзея не яшчэ не памерла.Як кажуць “Надзея памірае апошняй”!
Трапіць да веры
Ляцець да Бога.
Грукаць ў дзьверы.
Свабода ў парога.
28 сакавіка 2008

ДАЛУЧАЙСЯ( частка 2)

2008-04-16T14:06:49Z

Трошкі непрыгожа напісана,але раю пачытаць!
Пытанне-адказ!
Пасьля акцый у інтэрнэце ідзе “паліўка брудам!” Пачнем адказваць на самыя патрэбныя,актуальныя і цікавыя пытанні.
СПАЧАТКУ ўзьнікае пытанне “Колькі вас?” і дадаюць “Вас не бачна,вас не ведаюць” Я ведаю што крытыкаваць лёгка,а падтрымаць…??
1) КАЛісьці,пасьля восеньскай акцыі ў рэгіёне ў падтрымку З.Дашкевіча таксама задавалі пытаннЕ :
Цікава, чаму самі бабруйчане не ў курсах, што нешта такое ў нашым горадзе адбылося (а ў чым тады сэнс акцыі?!!)? ні стужак, ні графіці нідзе не бачна чамусьці...
Пра гэта кажа Войша: http://nicolaev.livejournal.com/
Ці шмат менчукоў ведае, што ў Менску адбываецца?
напрыклад, у маёй сям'і ніхто апроч мяне ня ведае
ані пра адбыўшыся ЕМ, шэсьце на Дзяды, СМ
2) ПЫТАнне 2 :
Проста патлумачце, вулічная акцыя, пра якую мы, бабруйчане, даведваемся з інтэрнэта -- для чаго яна? які ў яе быў сэнс, -- прыцягнуць увагу грамадскасці, ці яшчэ нешта? чаго вы дамагліся?
І ВЕЛЬМі добры адказ Войшы :
Пра адбыўшыся ў Менску акцыю я таксама даведваюся зь інэту
у тэм ліку - пра рознага кшталту маршы
людзі зрабілі пэўную справу, паклеілі пэўную колькасьць улётак з расповедам пра пэўная колькасьць новых людзей дазналіся пра яго, напэўна
вам замала? Бабруйск яшчэ ня ведае пра палітвязьняў?
вазьміце прынтар, раздрукуйце сотню... тысячу... сотню тысяч улётак,
(як не хаціце марудзіць муры, зрабіце файны каляровы дызайн)
палётайце зь імі па гораду, паклейце - спазнайце, якая на густ гэтая справа...
як вас не замятуць у пастарунак, не дадуць 7 сутак і 700 баксаў штрафу,
мо' нам з вамі лягчэй будзе знайсьці паразуменьня...
а як неўзабаве замятуць у пастарунак…

3) ПЕРАХОДЗім у другую акцыю ў дзень інфармацыйнай кампаніі,калі актывісты БУНТу распаўсюджвалі ўлёткі,газеты з інфармацыяй пра суд па "Справе 14-ці"
У тэму ВЫКАЗВАЕ Таццяна :
Людзі самі сабой не даведаюцца пра тое, што ў краіне адбываецца.
А толькі тады, калі інфармацыя да іх будзе даносіцца масава. АЛЕ адразу абурыць на іхныя галовы мільёны пракламацый немагчыма: усё пачынаецца з дзесятка паклееных партрэтаў. І паступова нарошчваюцца абароты.

4) Пераходзім на галоўнага пытання “Навошта”!
Лісты, паштоўкі пішам ПАЛітвязьням - гэта абавязкова. А павінна быць і знешняя падтрымка. Ведаеце, як яму (ПАЛіТВЯЗЬНЮ) прыена, калі ў дасланай газеце, якую па сваёй безалабернасці не праверылі міліцыянты ў турме, ён чытае вось аб такой, можа і банальнай, акцыі.
вось тут адказ далей http://111290.livejournal.com/81403.html

а вам Слабо?

2008-04-16T09:03:58Z

Вось гэта сьвятая рэч для кожнага габрэя.Іўдзеі заўсёды апранаюць гэта пад адзенне.Гэта як кашуля. Бачыце,там вяровачкі,вузелкі. Вузелкоў там 613 ! Чаму? Таму што ў рэлігіі іўдаізм 613 запаветаў. КАлі Мошэ(Маісей)падняўся на гару Сінай(калі я не памыляюся з назвай) Б-г (Бог,так яны пішуць) даў Мошэ скрыжалі запаветаў. Запаветаў там 613. Для католікаў і праваслаўных толькі 10 ! (па бібліі)
Вось...
А гэту рэч я сам зрабіў! Ну як вам? Слабо?

во як!

2008-04-16T07:56:02Z

Перадсмяротная занатоўка Курта Кабэйна (Nirvana)

2008-04-16T06:06:41Z

Перадсмяротная занатоўка Курта Кабэйна (Nirvana)

Кажу мовай дасведчанага прасцяка, які хутчэй упадабаў бы быць пазбаўленым мужнасці, інфантыльным скаржнікам. Гэтую занатоўку, пэўна, будзе даволі лёгка зразумець.[ ] Ужо шмат гадоў я не выпрабоўваў хваляванні ні ад праслухоўвання, ні ад стварэння музыкі, роўна як ад чытання і пісанні вершаў. Цяжка перадаць словамі, як мне сорамна за гэта. Так, напрыклад, калі мы стаім за кулісамі, і запальваюцца агні, і чутны апантаны гуд натоўпу, гэта не чапае мяне так, як гэта чапала Фрэдзі Мэркурі , якому, мабыць, падабалася атрымліваць асалоду ад кахання і любоўю натоўпу, чым я захапляюся і чаму зайздрошчу. Справа ў тым, што я не магу вас ашукваць. Нікога з вас. Гэта было бы проста несправядліва па дачыненні да вас або да мяне. Самым страшным злачынствам мне падаецца дурыць людзей, прыкідваючыся, што мне весяла на ўсё 100 %. Часам мне падаецца, што я жадаў бы разбіць гадзіны перад выхадам на сцэну. Я прыкладаў усе высілкі, каб шанаваць нашы адносіны, і я раблю гэта, бачыць Бог, я раблю гэта, але гэтага нядосыць. Я шаную тое, што я і мы закранулі пачуцці шматлікіх людзей. Пэўна, я - адзін з тых нарцыссістаў, якія шануюць штосьці толькі тады, калі яно сыходзіць... Я занадта адчувальны. Мне неабходна быць злёгку нячулым, каб ізноў здабыць запал, якім я валодаў, быўшы дзіцем. Падчас трох нашых апошніх тураў я стаў значна больш шанаваць усіх тых, каго я ведаю асабіста, а таксама прыхільнікаў нашай музыкі, але я ўсё яшчэ не магу адкараскацца ад расчаравання, віны і спагады, якія я да ўсіх выпрабоўваю. Ва ўсіх нас ёсць нешта дабрае , і, мне падаецца, я проста вельмі кахаю людзей. Кахаю гэтак моцна, што гэта выклікае ў мне чортаву журботнасць, ператвараючы мяне ў смутнага, адчувальнага, не шануючы добрага чалавечка, рыбку, Іезусіка ! Чаму ты проста не радуешся гэтаму? Я не ведаю. У мяне жонка-багіня, якая дыхае славалюбствам і спагадай, і дачка, якая нагадвае мне мяне, якім я калісьці быў. Выкананая кахання і радасці, яна цалуе ўсіх, хто ёй сустракаецца, таму што ўсе добрыя, і ніхто не прычыніць ёй зла. І гэта палохае мяне ў такой ступені, што я практычна нічога не магу рабіць. Я не магу змірыцца з думкай, што Фрэнсіс стане такім жа няшчасным,[ ]смертнікамрокером, як я. Мяне атачае шмат добрага, вельмі добрага, і я ўдзячны за гэта, але з сямі гадоў я стаў ненавідзець усіх людзей у цэлым. Толькі таму, што ім падаецца гэтак простым быць разам і спачуваць адзін аднаму. Спачуваць! Толькі таму, што я вельмі кахаю людзей і спагадаю ім, так мне падаецца. Дзякую вам усім з глыбіні свайго які палае, “выворачивающегося” навыварат страўніка за вашы лісты і ваш клопат, якую я адчуваў усе апошнія гады. У мне занадта шмат ад дзівацкага, капрызнага дзіцяці! У мне больш няма запалу, таму падушыце: лепш хутка згарэць, чым павольна згасаць.
Свет, Каханне, Спагада !
Курт Кабэйн
Фрэнсіс і Кортні, я буду ў вашага алтара.
Калі ласка, працягвай, Кортні, дзеля Фрэнсіс.
Дзеля яе жыцця, якое будзе нашмат шчаслівейшай без мяне.
Я КАХАЮ ВАС, Я КАХАЮ ВАС!

Перакладаў Алесь Сьнег.

Дашкевіч пра суд!

2008-04-16T06:05:01Z

ЗЬМІЦЕР ДАШКЕВІЧ: “ЗАЎТРАШНІ СУД – СЬВЕДЧАНЬНЕ БЕЗЗАКОНЬНЯ, АМАРАЛЬНАСЬЦІ, ПОЎНАЙ ДЭГРАДАЦЫІ ЎЛАДЫ”
“Заўтрашні працэс сьведчыць аб тым, што ўлада не такая моцная, як тое ёй хацелася б падаць, бо аўтарытарная сыстэма баіцца любых праяваў іншадумства і вельмі хісткая перад актыўнай, сьвядомай моладзьдзю”, - кажа лідэр Маладога Фронту Зьміцер Дашкевіч.

Рэжым Лукашэнкі разумее, што калі сёньня ён ня будзе затрымоўваць, зьбіваць, арыштоўваць сотні людзей, заўтра іх выйдзе тысячы, а пасьлязаўтра – дзясяткі тысяч. Таму існая сыстэма спрабуе зрабіць усё, каб спыніць грамадзкі супраціў. Але перакананы, што гэтага ў іх не атрымаецца, бо кожны суд над бязьвіннымі людзьмі зьяўляецца чарговым сьведчаньнем беззаконьня, амаральнасьці і поўнай дэградацыі ўлады.

Той сьмелай моладзьдзі, якая заўтра прадстане перад ангажыраваным беларускім судом, зычу непахіснай веры, мужнасьці і цьвёрдай перакананасьці ў тым, што Гасподзь бачыць усю несправядлівасьць, якая пакуль што творыцца і вельмі хутка гэтую несправядлівасьць пакарае”.

БАБРУЙСК-БНР

2008-04-16T06:02:39Z

Знайшоў хоць нешта пра сувязь Бабруйска і БНР
чытаем !
старшыня Беларускай Рады ў Бабруйску, член Народнага сакратарыята БНР
АЎСЯНІК Антон [1888, в. Кабылля Вілейскага пав. Віленскай губ., цяпер в. Кастрычніцкая Вілейскага р-на Мінскай вобл. - ?], дзеяч бел. нацыянальна-дэмакратычнага адраджэння. Скончыў Харкаўскі тэхналагічны інстытут, вучыўся на суднабудаўнічым ф-це Пецярбургскага поѓлітэхнічнага інстытута. Дэлегат 1-га Усебеларускага канѓгрэса ў снеж. 1917. У час нямецкай і польскай акупацый 1918-19 старшыня Беларускай Рады ў Бабруйску, член Народнага сакратарыята БНР. У 1919-20 нам. старшыні Беларускай вайсковай камісіі. У 1922 пасол Польскага сейма, уваходзіў у Беларускі пасольскі клуб. Актыўны ўдзельнік нацыянальна-вызваленчага руху ў Зах. Беларусі, арыштоўваўся польскімі ўладамі. У пачатку 1930-х г. выѓехаў у БССР. Арыштаваны ў 1933. Далейшы лёс невядомы.
Кр. геагр.: Рапановіч. Слоўнік геаграфічных назваў.
Літ.: ЭГБ, т. 1; БЭ, т. 2; Валахановіч А.І., Міхнюк У.М. Споведзь у надзеі застацца жывым. Мн., 1999.

хопіць чакаць-Дзейнічай!

2008-04-13T12:09:41Z

Далучайцеся!!!

ДАЛУЧАЙСЯ!

2008-04-13T11:54:21Z

Назьбіраў вельмі слушныя выказванні zmagarka . Тэкст і словы zmagarka трошкі выпраўлены…(я іх не зьмяняў)
Вось яна выказвае думкі наконт распаўсюду інфармацыі:
Вельмі шмат што мяняецца нават з адной разданай газеты. як у тваёй асобе, так і ў асобе прачытаўшага яе; перамены адбываюцца і з тымі, хто ведае пра тое, што ты раздаваў яе, ці проста падазрае аб гэтым.
Зразумела, што змены гэтыя на першы погляд няўцямныя: ні рогі, ні крылы анёльскія не вырастаюць з гэтага сакральнага акту прапаганды светлых ідэалаў рэвалюцыі (" "). так і павінна быць. па хлапку толькі ва ўсходняй казцы дыванок прылятае.
Людзі хочуць прыйсці ў супраціў і атрымаць усё і адразу. а калі нічога няма і перамога адразу не прыходзіць, а прыходзяць суткі, допыты, выгнанні з універу, расчараванне ў сваіх жа паплечніках і вось такія каментары ў жж, як былі на бай_пол, то яны сыходзяць. Гэта нармальна. як нармальна і тое, што некаторыя з іх застаюцца. і ўжо да канца. гэтыя дзівакі ведаюць, што іх шлях правільны. і ён абавязкова зменіць гэтую сістэму.

А ВОСЬ выказванні пра супраціў у рэгіёнах:
Мне падаецца надзвычай важным акцэнтаваць увагу на тым, што адбываецца ў рэгіёнах. Там цьма-цьмушчая і нават банальныя ўлёткі робяць шум. Мы прызвычаіліся, што толькі сталіца актыўная, а рэгіёны бульбу капаюць. Тым часам менавіта там знаходзіцца нерэалізаваны патэнцыял актыўнай апазіцыі і менавіта на рэгіянальныя баёўкі ў мяне найбольшыя спадзевы.
Такія навіны карысныя хаця б тым, што рэгіянальныя людзі, якія падтрымліваюць апазіцыю, могуць забачыць, што ў іх горадзе таксама нехта працуе, і далучыцца,бо людзі сапраўды не ведаюць, як выйсці "на нармальную апазіцыю" (гэта гучыць смешна, але ва ўласным вопыце ўвесь час сустракаюся з гэтым).
Да таго ж любыя, нават, як ты выказаўся (ГЭТА пра ЖЖ-юзэра), "пустыя" навіны аб штодзённай дзейнасці неабходныя як фактар падняцця матывацыі ў заангажаваных у супраціў людзей: яны бачаць, што праца ідзе, а калі яшчэ пішуць і абмяркоўваюць канкрэтна іх працу, то матывацыя ўзрастае ўдвая.
Па мне чытаць такія допісы нашмат прыемней, чым губляць час на абстрактныя развагі прафанаў на тэму будаўніцтва аэс ці захопу Беларусі Расеяй. Ужо не кажу пра апошнія тэндэнцыі на бай_пол (гэта камьюніці прысьвечанай палітыкі) кшталту рэфлексій на тэму "как будет грантосос в женском роде?"

Ведаеце,з гэтымі словамі не трэба спрачацца,не трэба ліць на гэта бруд…гэта вельмі слушныя словы!!! А нехта кажа,што Таня выказваецца неадэкватна…Ну калі на яе льюць бруд,тады яна і неадыкватна мо….а так,вельмі прАВільна ўсё выказвае.

ЧЫТАЦЬ усім! Сьмяяцца ўсім!!!!

2008-04-13T10:52:23Z

Могилёвский СОБР отличается умом и сообразительностью
Место действия - суды после событий 25 марта 2008 года:

милиционер Сергеев, 1976 г.р.

Адвокат: Как Вы определили, что это было шествие?
Сергеев: Люди идут навстречу. Толпа. Много людей.
Адвокат: Так что, люди по городу не могут просто идти, у них нет права на это?
Сергеев: Так у них платки завязаны. Зачем прятать лицо? Надо пресечь.

милиционер Реуцкий 1986 г.р.

Адвокат: А Вы знали, что за акция в Минске, какой праздник люди празднуют?
Реуцкий: Какая-то акция. Я не знаю. Позвал командир для отработки.
Адвокат: Что Вы должны были делать?
Реуцкий: Объект - наша задача.
Адвокат: А как Вы определяете свой "объект"
Реуцкий: Орнамент. Повязка
далей чытаем тута http://www.buntby.com/by/news/2008/apr/13/sobr/
Паводле http://palitekanom.livejournal.com

БУНТ(ПРАЦЯГ)

2008-04-13T10:49:14Z

ПРА БУНТ у Брэсьце піша ўкраінская прэса
http://www2.maidan.org.ua/news/download_thread.php3?bn=maidan_free&thread=1207987059&trs=-1
http://maidanua.org/static/news/2007/1207987059.html
а наша псеўдапраўдапрсэса маўчыць...
яна не раскажа вам пра БУНТ, не раскажа пра ДЖЫНС
яна вам пра Малады Фронт раскажа......і пакажа....і намалюе....