Перадсмяротная занатоўка Курта Кабэйна (Nirvana)

Кажу мовай дасведчанага прасцяка, які хутчэй упадабаў бы быць пазбаўленым мужнасці, інфантыльным скаржнікам. Гэтую занатоўку, пэўна, будзе даволі лёгка зразумець.[ ] Ужо шмат гадоў я не выпрабоўваў хваляванні ні ад праслухоўвання, ні ад стварэння музыкі, роўна як ад чытання і пісанні вершаў. Цяжка перадаць словамі, як мне сорамна за гэта. Так, напрыклад, калі мы стаім за кулісамі, і запальваюцца агні, і чутны апантаны гуд натоўпу, гэта не чапае мяне так, як гэта чапала Фрэдзі Мэркурі , якому, мабыць, падабалася атрымліваць асалоду ад кахання і любоўю натоўпу, чым я захапляюся і чаму зайздрошчу. Справа ў тым, што я не магу вас ашукваць. Нікога з вас. Гэта было бы проста несправядліва па дачыненні да вас або да мяне. Самым страшным злачынствам мне падаецца дурыць людзей, прыкідваючыся, што мне весяла на ўсё 100 %. Часам мне падаецца, што я жадаў бы разбіць гадзіны перад выхадам на сцэну. Я прыкладаў усе высілкі, каб шанаваць нашы адносіны, і я раблю гэта, бачыць Бог, я раблю гэта, але гэтага нядосыць. Я шаную тое, што я і мы закранулі пачуцці шматлікіх людзей. Пэўна, я - адзін з тых нарцыссістаў, якія шануюць штосьці толькі тады, калі яно сыходзіць... Я занадта адчувальны. Мне неабходна быць злёгку нячулым, каб ізноў здабыць запал, якім я валодаў, быўшы дзіцем. Падчас трох нашых апошніх тураў я стаў значна больш шанаваць усіх тых, каго я ведаю асабіста, а таксама прыхільнікаў нашай музыкі, але я ўсё яшчэ не магу адкараскацца ад расчаравання, віны і спагады, якія я да ўсіх выпрабоўваю. Ва ўсіх нас ёсць нешта дабрае , і, мне падаецца, я проста вельмі кахаю людзей. Кахаю гэтак моцна, што гэта выклікае ў мне чортаву журботнасць, ператвараючы мяне ў смутнага, адчувальнага, не шануючы добрага чалавечка, рыбку, Іезусіка ! Чаму ты проста не радуешся гэтаму? Я не ведаю. У мяне жонка-багіня, якая дыхае славалюбствам і спагадай, і дачка, якая нагадвае мне мяне, якім я калісьці быў. Выкананая кахання і радасці, яна цалуе ўсіх, хто ёй сустракаецца, таму што ўсе добрыя, і ніхто не прычыніць ёй зла. І гэта палохае мяне ў такой ступені, што я практычна нічога не магу рабіць. Я не магу змірыцца з думкай, што Фрэнсіс стане такім жа няшчасным,[ ]смертнікамрокером, як я. Мяне атачае шмат добрага, вельмі добрага, і я ўдзячны за гэта, але з сямі гадоў я стаў ненавідзець усіх людзей у цэлым. Толькі таму, што ім падаецца гэтак простым быць разам і спачуваць адзін аднаму. Спачуваць! Толькі таму, што я вельмі кахаю людзей і спагадаю ім, так мне падаецца. Дзякую вам усім з глыбіні свайго які палае, “выворачивающегося” навыварат страўніка за вашы лісты і ваш клопат, якую я адчуваў усе апошнія гады. У мне занадта шмат ад дзівацкага, капрызнага дзіцяці! У мне больш няма запалу, таму падушыце: лепш хутка згарэць, чым павольна згасаць.
Свет, Каханне, Спагада !
Курт Кабэйн
Фрэнсіс і Кортні, я буду ў вашага алтара.
Калі ласка, працягвай, Кортні, дзеля Фрэнсіс.
Дзеля яе жыцця, якое будзе нашмат шчаслівейшай без мяне.
Я КАХАЮ ВАС, Я КАХАЮ ВАС!

Перакладаў Алесь Сьнег.