30 лютага` Работа над памылкамі.

Я зрабіў шмат памылак. Я пачаў жыць па новаму.Не,жыць не з чыстага ліста,а проста жыць па прынцыпу “Работа над памылкамі”. Сярод маіх знаёмых(для іх я пішу)ёсьць тыя якія не разумеюць мае вершы.Яны мне гэта не кажуць,але я бачу. Сябры,дзякую што вы мне дапамагалі,мяне натхнялі,я вас усіх Люблю,але(…..)Гэта не ваша віна.Хутчэй усяго мая… Я заўважыў,што вы слухаеце толькі тыя вершы якія пра вас,а пра мяне,пра боль мой не чытаеце.
Разумеюць тыя,якія спрабавалі зразумець мае пачуцці,мае думкі,мой боль.Гэта былі не проста рыфмы.У кожных з іх мая душа.(кропля яе)
Мае вершы не для шырокай публікі,іх і ў школах вывучаць іх не атрымаецца.
Вось апошняя рыфмоўка. Гэта палова шчэ(недапісаны)хаця я ніколі не дапісываю вершы.Напэўна таму,што не магу вярнуцца ў тое імгненне і зноў атрымаць тую дозу Натхнення!

Жыць далей...хаваючы раны)
Цень падае на погляд,якому ты давольны!
Сьпяшацца не спрабуеш,ты далей жыць няздольны.
Забыцца на ўсё.Цяжка.Магчыма!
Новае жыццё і дні праходзяць міма.

Каб жыць! Забыць усё што было`
З чыстага ліста,крычаць праз шкло.
13.03.2008

Ніл Сымонавіч Гілевіч трапіў у рэанімацыю ў цяжкім стане. Падазраюць, што інсульт.
Папраўляецеся! Вы яшчэ патрэбны Беларусі!
http://retshyz.livejournal.com/117251.html