111290


Зрабi падарунак Беларусi - пераходзь на беларускую мову

Алесь Сьнег


5 год
111290
Узгадалі
А вось і пайшоў 6-ы год сяброўства з Анькай!

2007 год, ліпень, агент, ОЕ, Псіхея, лецішча, рознакаляровыя шнуркі, значкі, эмо-стайл, жж, Смаргонь-Бабруйск..

а потым казкі, вучоба, паступленне, перапынак, дадаліся гарады Маладзечна, Баранавічы, размовы....уууух

Люблю цябе, Анька)

з.ы. адрыў фотку 2007)

f

Агляд ММF-2011
111290

Пра тое, як у Бабруйску прайшла самая доўгачаканая музычная падзея года распавядае журналіст і прамоўтэр беларускіх гуртоў Алесь Сьнег.

15.00 Клуб "RELAX". Прыступкі каля клуба запаўняюцца нефармальнай моладдзю. Музыкі праходзяць у клуб. Усё як у 2004-05, калі я пачаў хадзіць на сэйшны. Але ў гэты раз нешта ўсё ж такі не давала адчуць настальгію па тых часах. Замінала адсутнасць знаёмай альтэрнатыўнай атмасфэры. Змяніўся кантынгент: нефармальна моладзь стала больш гламурнай, многія маладыя музыканты сталі пафасней, чым гэта было раней.

Па прыемна-знаёмай традыцыі са спазненнем пачалі запускаць народ у клуб. Пачаўся доўгачаканы MMF-2011.

Энэргічным вядучым фэста аказаўся вакаліст гурта ТТ-34 Любамір Крыжаноўскі. Ён даволі цікава аб'яўляў гурты, спасылаючыся на іх біяграфію і розныя факты.

Першым на сцэну выйшлі "Evil Fish", якія пазыцыянуюць свой стыль як Positive Rock. Гэты малады гурт з Бабруйска, але першы раз выступаюць ў сваім горадзе, бо папярэднія выступы былі ў Мінску. Бабруйск славіцца тым, што ў музыцы задзейнічаны не толькі мужчынскі пол. "Evil Fish" не выключэнне. На гітары у гурце грае дзяўчына (Каця). Гурт, насамрэч, адыграў пазітыўную праграму, але з мінімальным выкарыстаннем рухаў.

Наступныя на сцэну падняліся хлопцы з "No TIME to DIE". Гурт знаёмы ўжо не толькі ў Бабруйску. Музыкі выступілі як заўжды: жорстка і сурова. Заўважыў той факт, што прысутныя ведалі песьні гурта, а гэта немала важна. Не ва ўсіх бабруйскіх гуртоў ёсць хіты. І трэба адзначыць, што "No TIME to DIE" працуе даволі актыўна. У гэтым годзе ўжо выдалі сінгл "Нет времени умирать".

Агрэсіўная музыка зьмянілася лёгкім старым рокам "Нейтральнай зоны". Гурт знакаміты ўсім "мамантам" рок-канцэртаў Бабруйска. Перад канцэртам адзін з такіх "мамантаў" пахвастаўся мне, што мае дома касэтку "Нейтральнай зоны".

Затым сыгралі свае песьні пераможцы MMF-2010 гурт "+1". Прысутныя ўжо якраз разагрэліся папярэднімі выступамі, і пад "+1" ладзілі "сценку на сценку", слэмы і мошы.

Пасля "+1" пачалася конкурсная праграма. Фінал ММF-2011. Да фінала дайшлі 5 гуртоў.

Адкрыў конкурс гурт "NEVER BACK DOWN". Музыкі значна падраслі ў сваёй творчасьці. У гурт дадалася электроніка. Гледзячы на іх, думаў, колькі ж у іх энэргіі: вакалісты бегалі і прыгалі па ўсёй сцэне амаль не спыняючыся, паднімалі народ паміж песьнямі.

Конкурсную эстафету прынялі на сябе музыканты з "The Garden Of Insanity". У камандзе граюць пераважна дзяўчыны. Ужо многім знаёмая вакалістка Насця давала спёкі. Не раз на папярэдніх канцэртах чуў "за кулісамі" рэплікі "Не фіга сабе ў яе гроўл" - "А яна яшчэ і чыстым спявае цудоўна".

Наступнымі канкурсантамі аказаліся хлопцы з “Grader”. Гурт з першай песні запаліў энэргічную музыку, пад  якую немагчыма было стаяць на месцы.  Трымаць публіку ў вакаліста гурта атрымалася на ўзроўні. Здавалася, што ён вельмі добра ведае, што такое бабруйская публіка і што з ёй трэба рабіць.

Затым на сцэне з’явіліся музыкі гурта “TUONELA”. Каманда грае Death metal.  Маладыя хлопцы паказалі, што такое олд-скульны мэтал.  Падчас выступу гурта часценька на сцэне і са сцэны прыгаў нейкі мужычок.

Пасля дэз-мэталу з імпэтам на сцэне з’явіўся яшчэ адзн мэтал-гурт “Сияние Астарты” . Каманда сыграла сваю экспрысіўную праграму з выкананнем трэкаў на тэму міфалогіі і цёмнай рамантыкі.

Так скончынался конкурсная частка, але не сам фэст.

На канец чакалася гарачае. Гурты, якія можна назваць прафэсіяналамі сваёй справы.

“AMFION”. Гурт ужо паспеў змяніць склад і пераехаць у сталіцу. Працуе ў музычнай сферы “AMFION” актыўна і даволі прагрэсіўна. Гурт грае альтэрнатыўны рок з вялікі дозамі рамантыкі. Мною былі заўважаны пары (і не адна), якія пад час выступу гурта цалаваліся, танчылі разам. “AMFION” з’яўляецца прыкладам таго, як якасна рабіць рок музыку.

Наступныя на сцэну падняліся музыкі гурта “ПОЛЕ-8”. На рок-пляцоўцы гурт дзейнічае ужо больш за 10 год. Файная музыка і прыемны вакал. Падчас выступу прысутныя ўважліва слухалі гурт і рэлаксіравалі.

Канцэрт быў скончаны як і ў старыя добрыя часы выступам гурта “STRAIGHT LAND”. Каманду можна справядліва назваць монстрамі бабруйскай альтэрнатыўнай сцэны.  Я яшчэ ў свае 14 пад іх адрываўся.  “STRAIGHT LAND”, бадай, адзіны з нешматлікіх гуртоў горада, пра які ведаюць ва ўсёй краіне. І самае важнае, што гурт працягвае актыўна граць.

Перамог на конурсе гурт "The Garden Of Insanity". Інтэрвію з гуртом выйдзе крыху пазьней.

П.С. Хачу падзякаваць арганізатарам MMF-2011. Я заўжды кажу, што без іх маладыя бабруйскія гурты бы так не падняліся. Паважаць і насіць на руках трэба такіх арганізатараў. Яны працуюць для нас

П.С. 2

Трэба адзначыць, што я быў у журы… І ў гэтым артыкуле выказаўся аб’ектыўна наконт ацэнкі выступаў гуртоў. Прашу не шукаць падвохаў.


Калі немагчыма цярпець
111290

У сярэднім за сваё жыццё чалавек праводзіць у прыбіральні каля пяці гадоў. У заходніх краінах да праблемы камфортнасці грамадскіх прыбіральняў падыходзяць з разуменнем, нават ёсць “Сусветная туалетная арганізацыя”  (World Toilet Organization) і адзначаецца “Сусветны дзень туалета” (19 лістапада)


             Калі па чысціні прыбіральні ў кватэры можна судзіць па ахайнасці гаспадыні, то па грамадскім прыбіральням – аб агульным ўзроўні развіцця краіны. Калі якасць, камфортнасць бабруйскіх прыбіральняў павольна набліжаецца да еўрапейскіх стандартаў, то па колкасці мы істотна адстаем ад нават беларускіх нормаў.

Згодна з сацыяльнымі стандартамі ў сфере ЖКГ і згодна з Пастановай Савета Міністраў РБ ад 30 мая 2003 года №724 “Пра меры па ўкараненні сістэмы дзяржаўных сацыяльных стандартаў па абслугоўванні насельніцтва РБ” у гарадах і гарадскіх пасёлках павінна быць не менш адной грамадскай уборнай на 1000 жыхароў. Пакуль у больш чым 200-тысячным Бабруйску няма нават 200 сан-прыбораў ва ўсіх  грамадскіх прыбіральнях.

Для таго, каб разабрацца са станам і колькасцю грамадскіх прыбіральняў у Бабруйску я вырашыў адправіцца на экскурсію.

А пачаў з цэнтру горада, бо там часта збіраюцца кампаніі моладзі, сустракаюцца пары, на лаўках адпачываюць старэнькія жыхары гораду, а мясцовыя бабручане, вядома, у цэнтр водзяць на экскурсіі гасцей.

І першым адкрыццём для мяне стала тое, што грамадская прыбіральня на плошчы Перамогі зачыненая на рамонт. Аказваецца, што там праводзіцца поўная рэканструкцыя. На рамонт выдзелены сродкі у памеры 214 млн. рублёў. Да раконту яны была бысплатнай, а цяпер, пасля адкрыцця прыбіральня стане платнай.

Прыбіральня на пл. Перамогі. фота:bobruisk.ru

На плошчы Леніна, а менавіта ў дварах, стаіць біёпрыбіральня, але яна, што самае цікавае, зачынена. На рынках і міні-рынках Бабруйску грамадскія прыбіральні ёсць. Яны платныя.  На вакзале і аўтавакзале таксама маюцца прыбіральні. Яны там даволі камфортныя, блізкія па якасці да еўрапейскіх стандартаў. Кошт іх дасягае тысячы рублёў.

Далей я накіраваўся у мікрараёны Бабруйску. У мікрараёнах грамадскіх прыбіральняў я не знайшоў. А значыць тут, калі прыспічыць, людзі павінны шукаць укромныя месцы і парушаць маральныя і заканадаўчыя нормы.


праект АСОБЫ: Паліна Паланейчык. Пра смачную музыку, рок і навошта барду збіраць гурт
111290
 і пра іншая розныя цікавосткі

Пачынаю трэці сэзон маіх “АСОБАЎ” (Усе выпускі праекта "АСОБЫ"  http://111290.livejournal.com/tag/Асобы )

Ужо праз пару дзён наступіць календарная зіма, чакаецца сьнег, навагодні настрой, і з гэтых прычынаў госцям майго пректу будзе менавіта творчая асоба. Дзяўчына, якую лёгка можна назваць “музычным прарывам 2011”. Сустракаем: маладая аўтарка-выканаўца, пераможца 18-га фэстывалю «Бардаўская восень» Паліна Паланейчык.

 

Прывіт. Як адчуваеш сябе пасля перамогі на “Бардаўскай восені”. Ужо пачалі паступаць запрашэнні выступаць?
Вітаю. Шчыра кажучы, я думала, што пасля таго як мы вернемся ў Менск зноўку пачнецца звыклае жыццё. Мне было складана пасля першага адбору на “Бардаўскую восень”, таму што менавіта так і атрымалася - вяртанне ў шэрыя будні пасля адчування той святочнай атмасферы. Мабыць, таму я і гатавала сабе да таго, што трэба супакоівацца і пасля польскіх бардаўскіх вакацый.
Але ж атрымалася інакш, на шчасце. Шмат розных водгукаў пачалі прыходзіць, я адчула, што мяне слухаюць не толькі сябры.
Патэліў Павал Белавус, прапанаваў выступіць у джаз-хостэле з Вінсэнтам і на прэзентацыі падарожнага дапаможніка.
Зараз не магу казаць, што вельмі шмат куды запрашаюць, таму што ў бліжэйшым часе ніякіх сур'езных выступаў не бачна, але ж я чакаю і спадзяюся, што хто-небудзь хутка і запросіць)





Чым зараз займаешся, калі не кранаць музычную сферу? 
Вельмі шмат часу я прысвячаю акадэміі мастацтваў. Навучаюся на спецыяльнасці рэжысура кіно і тэлебачання, таму спраў заўсёды хапае. Яшчэ два разы на тыдзень хажу на ангельскую мову і  танчыць у дом афіцэраў.

Чуў, што зараз збіраеш гурт? Адной сумна граць?
Гурт сабраць і сыграцца справа для мяне вельмі складаная, але ж я адчуваю, што гэта патрэбна для жывых выступаў, калі  у мяне ёсць нейкія амбіцыі.

А што зменіць гурт: можа музыка будзе крыху цяжэй?
Мне хацелася б, каб мая музыка стала смачней і якасней. А зараз яна ўся як малюнкі алоўкам.

Як наогул села за гітару?
Музычная адукацыя ў мяне па класе фартэпіяна, але ж з першай песняй атрымалася даволі цікава, таму што, чамусьці, я яе пачула ў думках менавіта з суправаджэннем гітары. Было гэта ў жніўні, а з верасня я ўжо пачала асвойваць новы інструмент.
Як пішуцца твае песьні?

Па-рознаму. Найчасцей яны атрымліваюцца вельмі выпадкова, калі я займаюся якімі-небудзь хатнімі справамі ці еду ў метро.

Першы выступ: раскажы пра яго?
Я пачала спяваць з дзяцінства. Мне было прыкладна 6-7 год і  першую песню пра дудачку я выканала на школьнай сцэне ў сувязі з нейкімі чарговымі выбарамі.

Каго з беларускіх музыкаў (спявачак) слабага полу можаш вызначыць?
Дашу Кадамскую, напрыклад. Пазнаёмілася з ёй на бардаўскай. Ганна Хітрык, бо я у свой час шмат слухала ДетиДетей. Шмат спявачак я нашых не ведаў, вось прабачце.

Бардаўская песьня – што гэта для цябе?
Ну як, ведаеце,з аднаго боку у мяне барды трошкі асацыіруюцца з асобамі мужынскага пола, якія павінны спяваць “изгиб гитары жёлтой…”. Мне нязвыкла калі мяне называюць бардам, але ж, з іншага боку, я усё ж такі лічуся пераможцам “Бардаўскай восені” і будзе правільней напісаць, што бардаўская песня для мяне – гэта калі пад гітару і з усей душой. Неяк так).




Дарэчы, а ў рок-музыку б пайшла?
А чаму б не? Пайшла б.

А якую сама слухаеш музыку?
З музыкай была такая рэч,што я раптам перастала слухаць музыку у тых колькасцях,якiх слухала раней i згубiлася у тых момантах,калi трэба вызначаць любiмыя гурты цi выканауцау. Дамашняй i вельмi уласнай зауседы была "Земфiра",але ж як раз з таго часу,а гэта прыкладна гады 2 з паловай, я яе амаль што не слухаю.
Што сёння? ну вось так яно з таго часу атрымліваецца, што ня шмат чаго слухаю. Нажаль.
проста, як на мой погляд, шмат слухаць і добрага - гэта таксама талент. Іншая музыка прыходзіць да мяне па сродкам таго, як мне нехта яе прапаноўвае.
Калі так дакладна, то зараз гэта ў асноўным Emancipator, Metronomy, Maccabees, Death cab for cutie, месцамі Motorama, Арлова, "Сплін", "Пятніца" і яшчэ ўсяго па трошкі, але ж таксама ўсё вельмі адносна, калі хопіць моц кінуць айпод зараджацца
Ці вось, напрыклад, верасень прахадзіла з нокіяй, у якой круціліся толькі трэкі з гісторыі музыкі. заслухвалася рагамі, мадрыгаламі і было добра.
Цікавіць зараз джаз. хацелася б папець яго. (дарэчы спецыяльна пішу пець, а не спяваць, таму што як па мне - так рэчы розныя).
З не сваёй музыкай у мяне я найчасцей за ўсё кажу, што "ўсё складана"
 

вось які я )
111290
<center><h4>Я прошел "Тест на сексуальность, сексуальны ли вы?"</h4><a href=http://jokesland.net.ru/test/sexy.php><img src=http://www.joksland.ru/test/i/cc.jpg border=0 alt='Тест на сексуальность'></a><table width=45% cellpadding=4><tr><td colspan=2 align=center bgcolor=#eeeeee><b>ВАША СЕКСУАЛЬНОСТЬ - Результаты теста</b></td></tr>
<tr><td align=right width=50%>сексуальность</td><td><b>23</b> (выше среднего) <img src=http://www.joksland.ru/test/i/p3.gif border=0 title='выше среднего'></td></tr>
<tr bgcolor=#eeeeFF><td align=right>эксгибиционизм </td><td><b>1</b> (отсутствует)</td></tr>
<tr><td align=right>гомосексуализм </td><td><b>1</b> (отсутствует)</td></tr>
<tr bgcolor=#eeeeFF><td align=right>мазохизм </td><td><b>5</b> (слабый)</td></tr>
<tr><td align=right>садизм </td><td><b>0</b> (отсутствует)</td></tr>
<tr bgcolor=#eeeeFF><td align=right>полигамия </td><td><b>9</b> (средняя)</td></tr>
<tr><td align=right>извращенность </td><td><b>8</b> (средняя)</td></tr>
<tr bgcolor=#eeeeFF><td align=right>анимализм </td><td><b>7</b> (слабый)</td></tr>
<tr><td align=right>нарциссизм </td><td><b>2</b> (отсутствует)</td></tr>
<tr bgcolor=#eeeeFF><td align=right>вуайеризм </td><td><b>6</b> (слабый)</td></tr>
<tr><td align=right>половой инстинкт </td><td><b>39</b> (средний)</td></tr></table><a href=http://jokesland.net.ru/test/sexy.php>Пройти "Тест на сексуальность" здесь</a></center>

Пикет в поддержку граждан Беларуси в Тель-Авиве
111290
Originally posted by plasmastik at Пикет в поддержку граждан Беларуси в Тель-Авиве


15 июня в Тель-Авиве состоится пикет-акция в поддержку граждан Беларуси, пострадавших от неумелого управления страной беларусского руководства и оказавшихся в тяжёлой экономической ситуации после девальвации бел. рубля. В программе: пикетировании посольства, сбор продуктов (сахар, гречка, соль и прочие продукты первой необходимости) и одежды для граждан Беларуси с последующей передачей их представителю посольства. Приходите и поддержите простых беларусских людей. Просьба "вооружиться" плакатами и свистками. Разбудим это сонное царство и пробьём иx ледяные стены!!!

Страничка акции в Facebook.
P.S. Фотографы, блоггеры и представители СМИ приветствуются.

Кампанія Moladz.org праводзіць конкурс і выпускае інтэрнэт-дыск.
111290
 Кампанія Moladz.org у бліжэйшы час плануе выпусціць у сеціва інтэрнэт-складанку беларускамоўных песень “MOLADZ.ORG – Са смакам лета”. “Песні, якія будуць гучаць у вокнах беларусаў  усё лета “– упэўнена анансуюць арганізатары.

“Усе песні, якія трапяць на інтэрнэт-дыск зусім новыя, цёплыя, так сказаць. Яны будуць зараджаць вас пазітывам і добрым настроям усё лета”, - кажа адзін са стваральнікаў дыска Алесь Сьнег.

А таксама, кампанія MOLADZ.ORG распачынае конкурс на вокладку інтэрнэт-дыска “MOLADZ.ORG – Са смакам лета”

Вокладка павінна адлюстроўваць сонечны, летні настрой.

Аўтары лепшых варыянтаў атрымаюць прызы.

Варыянты дасылаць на snegmoladzorg@gmail.com

Любыя пытанні наконт конкурсу можна задаваць сюды - http://vkontakte.ru/id5867146 (Алесь Сьнег)


"Гульня ў вайнушку" ў Бабруйску (фота)
111290

У Бабруйску прайшоў паказ дакументальнай стужкі «Гульня ў вайнушку», знятай Антонам Цялежнікавым для тэлеканалу «Белсат».

Стужка паказвае цяперашняе беларускае войска – ад побыту да ідэалогіі. Аснову фільма склалі расповеды палітычных прызыўнікоў – Франака Вячоркі, Івана Шылы, Андрэя Цянюты ды іншых грамадскіх актывістаў. Некаторых з іх, не зважаючы на кепскі стан здароўя, прызывалі на вайсковую службу. Успаміны палітпрызыўнікоў чаргуюцца з афіцыёзнаю вайсковаю прапагандаю – яна даводзіць, нібыта толькі 1 % жаўнераў хацелі б пазбегнуць службы.

Фільм у нашым горадзе прэзентаваў былы палітпрызыўнік Франак Вячорка. Ён служыў у Мазыры ў войсках супрацьпаветранай абароны. Франак адказаў на пытанні прысутных. На паказ фільму ў Бабруйску прыйшло каля 25 чалавек. Прысутнічалі людзі рознага ўзросту. Напрыканцы абдылася дыскусія пра войска, а таксама сітуацыю, якая склалася ў Беларусі.


Алесь Сьнег, спецыяльна для http://babruisk.by/bel/%D0%BD%D0%B0%D0%B2%D1%96%D0%BD%D1%8B/%D0%BA%D1%83%D0%BB%D1%8C%D1%82%D1%83%D1%80%D0%B0/1331/
фоткі С.Лацінскі


Смяротныя бароны.
111290

Чарговы твор майго дзеда

Летам 1943 года немцы, пацярпеўшы паражэнне на Курскай дузе, пачалі адступаць на захад. Заварушыліся яны і ў нашай мясцовасці, пачалі часцей ездзіць у бок Друці, да Азяран, праводзячы рэкагнасціровачныя, падрыхтоўчыя работы да будаўніцтва лініі абароны на рубяжы Друці.

Часта здаралася, што нямецкія аўтамабілі па дарозе з Вірычава на Азяраны падрываліся на мінах, устаноўленых партызанамі. Немцы ведалі, што шмат вірычаўцаў ваююць у лесе, і што многія вяскоўцы звязаны з партызанамі. Вось і вырашылі яны прымяніць супраць жыхароў Вірычава рэпрэсіўныя меры псіхалагічнага характару. У сваіх загадах яны падкрэслівалі, што адказнасць за стан дарог павінна несці мясцовае насельніцтва.

    На практыцы гэта рабілася так. Чалавек 20-30 мужчын, жанчын і дзяўчат зганялі ў гурт. Збіраў людзей і арганізоўваў мерапрыемства па камандзе немцаў стараста Нічыпар Мурзянкоў. Пры гэтым дэманстравалася “гуманнасць” – з аднаго дома ў групу заложнікаў больш аднаго чалавека не бралі. Затым запрагалі каня і прычэплівалі да яго на шырыню дарогі 2-3 бараны. Уперадзе ішоў конь з баронамі, за ім услед – пяць падвод, а за падводамі рухаліся 4-6 шарэнг людзей, па 5 чалавек у шарэнзе. Далёка ззаду ішлі 2-3 немцы або паліцэйскія.

  Вось такое жудаснае шэсце заложнікаў павінна было праходзіць шлях ад Вірычава да Азяран і назад. Тое ж рабілася і па дарозе да Ціхініч. У гэтым смяротным мерапрымстве прымалі ўдзел амаль усе жыхары вёскі. Кожны з іх¸ робячы чарговы крок, з жахам чакаў выбуху. Сямён Крэз, якім выпала раз кіраваць канём з бараной, успамінаў потым, што пасля гэтага ў яго тры дні калаціліся рукі ды ногі.

 Але ці то Бог быў літасцівы да людзей, ці то міны былі з сакрэтам, толькі выбухаў не здаралася. Адразу пасля баранавання дарогі немцы выязджалі на яе смела. І якраз тады варожыя аўтамабілі ўзрываліся зноў. Раззлаваныя немцы яшчэ раз арганізоўвалі смяротны картэж, ужо з большай колькасцю людзей. І так было на працягу некалькі месяцаў, да позняй восені 1943 года. Але і пасля ўзмоцненага.скароджання адбывалася ўсё тое ж: аўтамабілі падрываліся на дарозе.

Відаць, як толькі немцы пачыналі арганізоўваць “баранаванне”, гэта станавілася вядома партызанам. Хутчэй за ўсё, іх мінёры сядзелі недзе ў хмызняку, пільна назіралі за шэсцем, а пасля яго праходу хутка ўстанаўлівалі міны.

 Выпадак падрыву на міне адбыўся толькі раз. Выбухам адарвала нагу падлетку Лёніку Шумілаву, калі ён ішоў у ціхінічы на раздабыткі солі. І да гэтага часу перад маімі вачыма стаіць малюнак: Лёнік на драўлянай назе клыпае ў школу ад за 6 кіламетраў у Заполле.

 У барацьбе з партызанамі немцы прадпрымалі і іншыя псіхалагічныя сродкі. Восенню 1943 года ў вёсцы размясцілася інжынерная часць, якая будавала лінію абароны па Друці. Партызаны ўжо не маглі вольна праходзіць праз Вірычаў на заданні ў бок чыгункі Жлобін-Цялуша. У гэты час яны хадзілі па полі паміж Вірычывам і Ціхінічамі. Другім маршрутам быў шлях з Крушынаўскага лесу на ўскрай Навасёлак, затым Ціхініцкі лес, раўніна паміж Кашарай і Ямным і так да самай чагункі.

 Каб перашкодзіць гэтым рэйдам партызан, немцы мабілізавалі вірычаўцаў для аховы шляху паміж вёскамі. Людзі расстаўляліся на адлегласці 30-40 крокаў, каб можна было добра чуць адзін аднаго. На ўскрайках вёскі стаялі пасты паліцэйскіх, а ў першых дамах Вірычава і Ціхініч дзяжурылі немцы. Калі ж праз гэты жывы ланцуг праходзілі партызаны, то вяскоўцы павінны былі перадаць гэтую падзею да бліжэйшага нямецкага паста.

Але і тут задума немцаў не спрацавала. І партызаны, і вірычаўцы прымянялі хітрасці. Перад тым, як прайсці ланцужок з жывых людзей, партызаны ўперадзе аускалі некага з мясцовых. Той па постаці пазнаваў дазорнага, падыходзіў да яго і ціхенька зваў. Убачыўшы свайго, а часам і сваяка, вартаўнік нічога не гаварыў суседу. Партызаны праходзілі праз ланцуг. А калі гэта зрабіць не ўдавалася, то яны праходзілі паўз вахту як мага хутчэй, бо ведалі, што сігнал па ганцугу перадаецца замаруджана. Пакуль крыкі даходзілі да немцаў, пакуль яны даязджалі да месца пераходу партызан, тых ужо і след прастываў. Пастраляюць немцы ў цемру і вернуцца ў вёску.

Такім  чынам ахоўваўся шлях паміж Ціхінічамі і Фалевічамі. Нашай сям’і і іншым сем’ям з вёскі, па прапанове партызан пашанцавала выйсці ноччу з Валок гадзін за пяць да знішчэння гэтай вёскі 13 кастрычніка 1943 года. Там мы знаходзіліся як партызанская сям’я, а іншыя хавалі там ад немцаў кароў. Мы прабіраліся на Падсобнае ў бок Вірычава. На дарозе Ціхінічы-Фалевічы стаялі вартавыя, больш паліцэйскія, якія час ад часу стралялі ракетамі.

 Мне, дзевяцігадоваму хлапчуку, было  страшна. Усё здавалася, што ў святле ракет нас бачна са шляху.

А жыхары Вірычава пасля вайны доўга ўспаміналі тыя жудасныя картэжы, калі прамянялі барану вясной, у час палявых работ.

1 чэрвеня 1994 год  газета “Свабоднае слова”.  г.Рагачоў

Дапамога! Калі ласка
111290
Тэрмінова, сябры, трэба дапамога. Шукаецца пакой у Менску! (без гаспадыні) Парадак гарантуецца на вышэйшым узроўне. Пішыце мне ў лічку! Калі ласка, дапамажыце ў пошуках!

?

Log in